प्रश्न – तिचे की माझे
प्रश्न – तिचे की माझे
जीवनात माझ्या रंग होतेच कधी मग
बेरंग चित्रातले रंग उडविलेसच कसे तु?
प्रश्न विचारलाच नव्हता तुला कधी मग
‘तुझी नाहीच मी’ अस उत्तर दिलेसच कसे तु?
दिवसा चैन अन् रात्री झोप दिली नाहीस कधी मग
तु ज्यात असुनही माझी नसणारे स्वप्न दिलेसच कसे तु?
सुरूवात तुझ्यापासुन केलीच नव्हती कधी मग
प्रत्येक विचार तुझ्यापर्यँत येऊन थांबावा असे केलेसेच कसे तु?
एक शब्दसुद्था नीट रचता येत नव्हता कधी मग
कविता लिहीण्याजोग मन कल्पक बनविलेस कसे तु?
प्रश्न हे इथेच संपत नाहीत उलट वाढतच जातील
उत्तरे तुला देताच येणार नाहीत उलट तुझेच प्रश्न बनुन राहतील…
–विकी
Viki, i cann’t write any thing about this poem yarrrrrr….. from all this poem i like this poem. All are good but For this poem “” NAD NAHI”"…