कस्तूरी

-कस्तूरी-
अंधारच अंधार सगळीकड़े
बरीच वाट पाहिली पण
जीवनात सकाळ कधी झालीच नाही
उरतो फक्त मी अन मीच
चंद्र, चांदन्या असूनही
त्यांची सोबत कधी झालीच नाही

अशक्यतेचा वाळवंट तुडवतना
बरीच वाट पाहिली पण
शक्यतेची सर कधी आलीच नाही
चालतो तरीही वाट दिशाहिन्
पाउलखून ही कोणाची
मदतीला कधी आलीच नाही

मनाला दुःखाचे डोहाळे पुरवताना
बरीच वाट पाहिली पण
सुखाची भावना कधी व्यालीच नाही
जपतो तरीही मनाला
का उगाच कळत नाही
डोहाळ्याची रित कधी मोड़लीच नाही

जगतो आहे मरण माझे
बरीच वाट पाहिली पण
नवसंजीवनी कधी मीळालीच नाही
तीच होती एक संजीवनी
पण सुगंध घेनाऱ्या मृगाला
कस्तूरी कधी मीळालीच नाही
  -विकी

~ by vickyjagtap on April 15, 2008.

2 Responses to “कस्तूरी”

  1. are kai mazya situation var keli ahes kai kavita.
    pan khar sangu its fantastic,
    ani marathi bhashet mhanyach tar

    NAAD NAI…………….

  2. khup chan hrudayt utarnari kavita.

Leave a Reply